Περί αποχής

αποχη ιστορικα

Μεγάλος λόγος έγινε για τα ποσοστά της αποχής στις χθεσινές εκλογές με τους καταστροφολόγους εντός και εκτός συνόρων να δηλώνουν μέρες πριν τη διεξαγωγή τους ότι το ποσοστό θα άγγιζε το 50% του συνολικού πληθυσμού. Η αποχή φαίνεται τελικά να κλείδωσε στο 45% περίπου των εγγεγραμμένων συμπολιτών μας. Και το ερώτημα είναι ποιο; Τι οδήγησε στην τόσο μεγάλη αποχή;

Αν εξετάσουμε την κατάσταση μονομερώς, θα προβούμε σίγουρα σε λάθη της στιγμής και συζητήσεις καφενειακού τύπου. Γι’ αυτό ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Σίγουρα τα ποσοστά αποχής αγγίζουν ιστορικά επίπεδα για τον 21ο αιώνα. Πριν από εφτά (7) μήνες, 3.580.00 εγγεγραμμένοι δεν προσήλθαν στις κάλπες, ενώ χθες προστέθηκαν σε αυτούς επιπλέον 650.000. Δεν το αμφισβητεί κανείς αυτό.

Όπως δεν αμφισβητείται το γεγονός ότι ένα μεγάλο μέρος αποτελούν οι αγανακτισμένοι συμπολίτες μας. Εκείνοι που είδαν τις δουλειές τους να χάνονται, που δεν μπορούσαν να μεγαλώσουν αξιοπρεπώς τα παιδιά τους, που είδαν τη σύνταξή τους να λιγοστεύει. Κυρίως όμως, ήταν οι νέοι άνθρωποι που απ’ τον Γενάρη ένιωσαν έναν νέο αέρα αλλαγής που έδωσε μορφή στα όνειρά τους. Είναι οι ίδιοι που αισθάνθηκαν να γράφουν τη δική τους ιστορία και να λένε το δικό τους ΟΧΙ το ίδιο μεγαλοπρεπώς. Και είναι οι ίδιοι που απογοητεύτηκαν οικτρά με τη νέα συμφωνία του Αυγούστου.

Αν μέναμε όμως σ’ αυτό, θα κινούμασταν υποκειμενικά. Πρέπει να υπολογιστούν στα ποσοστά της  αποχής, τουλάχιστον δύο παράγοντες, καθόλου αμελητέοι. Πρώτον, όσο και να λέγεται ότι τα μητρώα εκκαθαρίζονται  και οι συμμετέχοντες στους εκλογικούς καταλόγους είναι καταταγμένοι σύμφωνα με τα στοιχεία του ληξιαρχείου, κάτι τέτοιο απορούμε αν γίνεται (και εδώ χειροκροτούμε το κράτος ηλεκτρονικής διακυβέρνησης) στην πράξη. Και αυτό γιατί στις προηγούμενες εκλογές εντοπίστηκαν εγγεγραμμένοι σε εκλογικά τμήματα της πόλης μας γεννημένοι ακόμα και το 1902! Γεγονός που αρνούμαστε να το πιστέψουμε. Φυσικά, ο αριθμός τους δεν είναι πολύ μεγάλος.

Μεγάλος όμως είναι ο αριθμός των συμπολιτών μας που ξενιτεύτηκε τα τελευταία χρόνια. Μόνο το 2012 έφυγαν πάνω από 34.000 Έλληνες προς τις ευρωπαϊκές κυρίως χώρες και την Αμερική, με τον αριθμό να αυξάνεται ραγδαίως. Βεβαίως, όλοι αυτοί – που προφανώς δεν αγγίζουν ούτε κατά προσέγγιση το ποσοστό της αποχής- συγκαταλέγονται στους εκλογικούς καταλόγους, προβάλλοντας έτσι το αίσθημα της καθολικής απαξίωσης των εκλογικών διαδικασιών.

Αν θέλουμε λοιπόν να μάθουμε το πραγματικό ποσοστό της αποχής, που προφανώς χτυπά τον κώδωνα του κινδύνου στο πολιτικό σύστημα, πρέπει να λάβουμε υπόψη μας τις άνωθι παραμέτρους για να μην καταλήξουμε μίζεροι αλλά ένθερμοι θαυμαστές της καταστροφολογίας.

Άξιο αναφοράς είναι το γεγονός πως ουδεμία διευκόλυνση δεν πραγματοποιήθηκε εκ μέρους της κυβέρνησης για τους ψηφοφόρους όπως έγινε στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου που καταργήθηκαν για μια μέρα τα διόδια σε συγκεκριμένες εθνικές οδούς και μειώθηκε αισθητά το κόστος των εισιτηρίων προς εξυπηρέτηση των ψηφοφόρων.

Leave a Reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *